We hebben een boot....en nee, we gaan niemand dumpen op zee. ;-)

 

Zo'n 4 weken geleden "liepen we er tegenaan" en de koop was snel rond. Ons elfmerenkruisertje is 10 meter lang en 3.30 breed en als je het goed beschouwd is het een soort caravan, maar dan op ut water.

Alles wat een mens nodig heeft is aan boord....en een fles M. is zó uit de kast getrokken.

 

Tja, en dan de naam voor zo'n ding....."2deHandsje" is té voor de hand liggend...en dus hadden manlief en ik een erg lollig avondje namen bedenken. Titanic/Poseidon/Loveboat/Dezekantboven /Doemaarwiebelen....enz.enz......passeerden de revue...De ergste en flauwste namen laat ik achterwege. Gelukkig kwam na een melig uurtje DE NAAM voor DE BOOT op tafel....en ja, deze is de flauwste van allemaal, maar heeft wel geschiedenis; CHRISTINA....vernoemd naar het vrachtschip waar manlief op geboren en getogen is......

 

Als dank heeft schoonpa al het koper aan boord gepoetst en diverse teakhouten dingen geschuurd en gelakt.

 

Wij zijn blij en binnenkort kunnen we de 2 flessen Champagne aanrukken. 1 om mee te smijten (OH JEE) en 1 om op te drinken (OH JEEEEEEEE)....

 

Kussss Rose

 

 

Ik dacht vanochtend;"Laat ik eens met hoge hakjes naar het werk gaan".

Dus in witte broek, rood shirtje en bijpassende rode hoge hakjes trippelde ik mijn ziekenhuis binnen...(voor wie bij de Zuidtangent verblindt werd door deze knalkleuren en zodoende zijn/haar bus mistte....sorry )

Anyway: s'ochtends geen probleem, dan ben ik ook op mijn best....helaas , na een drukke werkdag met de hele dag lopen (op Geox) begeven mijn voeten het bijna. Dus mijn eeltige, zweterige, opgezwollen voeten wrong ik in mijn rode schoentjes en liep z.s.m. naar de parkeer garage.

 

OEPS....daar ligt een rooster....en OEPS....daar bleef mijn rechterhakje in steken....en OEPS....ik had er nogal de pas in...dus...OEPS....daar liep ik 2 stappen met een compleet rooster aan mijn been.

De haastige collega's moesten toch echt even wachten totdat ik mijn schoen uit had, het rooster eraf kon plukken en het hakje teruggeplaatst had onder mijn schoen.

 

en of ik me dan schaam??? NOPE!!...Ik kon alleen maar lachen en zeggen dat ik graag "mijn werk mee naar huis nam"...

 

Kusssss Rose

 

 

Ik ben blij, en opgelucht, en begin m'n oude ik terug te vinden.

Knoop nr. 2 is gistermiddag doorgehakt, en per 1 juni ga ik weer terug naar 2 x 8 uur werken.

De druk is van de ketel, ik kan mijn studie eindelijk gaan afronden (nog 1 jaar studeren) en ik krijg weer tijd voor sociale dingetjes.

 

Kusssssss Rose

 

 

 

"Schat...wordt eens snel wakker"

Manlief schrikt wakker

"Ik ruik hier een heeeeeeeele vieze lucht!"

Manlief draait zich om richting mijn kantje...

"Ruik jij het nu ook?? Het lijkt wel bedorven!"

Manlief's ogen staan inmiddels op steeltjes....zijn neusharen trillen door de inmens penetrante geur.....hij neemt een hap lucht....draait zich weer met een ruk om, van mij af...en roept:

"DAT WAS VERD**** DE PREISCHOTEL VAN VANAVOND SCHAT! Dankjewel dat je DIT met me wil delen!!!!!!"

 

Vrouwlief ligt in een deuk want ik heb hem ooit beloofd, na een totale opbolling van het dekbed door ZIJN schuld, dat ik hem zou terugpakken...

 

Voor straks allemaal welterusten.....en hou het rustig

 

Kusss Rose (die nu eens niet naar een "rose" rook.)

 

Jan Rabbers 10.2.1929 / 10.4.2003toen nog zei: Ik hou van jou.

 

 

 

Zonder tranen kan ik over je praten

 

Zonder verdriet denk ik aan jou

 

Lachend kijk ik terug op je humor

 

Lachend lijk ik het meest op jou

 

Missen dat je er gewoon was

 

Missen niet voor mij, maar voor mam

 

Blij dat ik je nooit vergeet

 

Blij dat ik toen op tijd nog zei:

 

       “ Ik hou van jou. “

 

 

 

Puck 10.4.2007

 

 

Niet dat ik nu weer ga bloggen, maar een kleine uitleg is wel zo op zijn plaats.

Het gaat niet goed met Rose....Al een half jaar eigenlijk niet.

Ik worstel met een aantal privedingen. Ik worstel met de nasleep van iets 1 van mijn kids. Ik worstel met enorme hectiek op het werk. Ik worstel met de combinatie van: huisvrouw, echtgenote, moeder, dochter, schoondochter, werkneemster, studente......en ben mezelf een beetje kwijt.

 

Er gaan veel dagen voorbij dat ik NIET kan lachen. Er gaan veel dagen voorbij waarin ik geleefd ben, geleefd word....Zonder het gevoel te hebben dat ik leef.

 

Dus Rose gaat knopen doorhakken

 

Voorlopig even helemaal niets van mijn kant. Heb de tijd niet en de zin niet.

 

Kusssss Rose